İs kokulu bir yalnızlık büyütüyorum sol yanımda.
Tüm ruhumu sarıyor katran karası kurumları,
Hayalinde bile topallayan,
Hep gecikmiş,hep yanıltmış,hep pişmanlık dolu olmaz olasıca yanları.
Dilinde pişen,kulağıma düşen yalanları.
Öyle bir geliyor ki aklıma..
7 şiddetinde depremlerle baş etmek yine bana düşüyor sonra.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir



