Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bir mum yakıyorum karanlığına
Nefesim vuruyor soğuk pencereye
o da senin gibi karanlık, var yok arası'''
kelimeler mükemmel seçilmiş
titizlikle bulunmuş
Büyük bir ustalıkla şiire dokunulmuş
Tebrikler
Saygılarımla
kalemine, diline ve yüreğine sağlık, elinizden kalem, yüreğinize elem düşmesin. Mehmet Postallı
Kabusların uğrak yeri uykularım
Ve uğultulu bir ölüm senden sonra uyanışlarım....
tebrikler
sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta