Sen gittikten sonra dünya yerli yerinde kaldı ama ben sığamadım hiçbir yere. İnsan her şeye devam edebiliyor da kendine edemiyor bazen. Gülmeyi denedim, olmadı. Unutmayı denedim, daha çok hatırladım.
Herkes “iyi görünüyorsun” dedi, kimse “iyi misin?” diye sormadı. İyi görünmekle iyi olmak arasındaki farkı en çok ben öğrendim senden sonra. Çünkü insan en çok parçalandığında düzgün durmayı öğreniyor.
Geceler uzadı sonra. Uyku küstü bana. Gözlerimi kapattığımda ilk sen geliyorsun aklıma, açtığımda yokluğun. Aynı yerden iki kere kaybettim seni. Bir rüyada, bir gerçekte.
Adını anmamaya yemin ettim kendime defalarca. Her seferinde başka kelimelerden döndü dilim, yine sana çıktı. Bazı isimler dudakta değil, yürekte duruyor.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta