Senden Sonra Ben Şiiri - Aydoğan Tanrıkol

Senden Sonra Ben
Bin parçayım hasretinden,
Yine özlemin vuruyor yüreğimin kıyılarına,
Hasretin köpük köpük,
Adını anıyorum istemsizce,
Yokluğun dolanıyor sol kaburgamın en altında.
Dilimde sözcükler sancılı, suskun.
Senden sonra ben
Ben degilim ben

Başıma yağan yağmurların hesabını soramıyorum, Kelimesizim.
Ürkek ayak parmak uçlarım,
Yokluğunun derin iç çekişlerinde saklanıyor.
Üzerimde ihanetin o siyah şalı,
Dilimde ucu sökük bir acı.
Çarkından boşalmış bir saat gibiyim,
Anlamsız yorgun.
Sensiz , Nedensiz..
Senden sonra ben
Ben degilim ben

Şavkı vuruyor hasretin gözlerime;
Yağmurlu gözbebeklerim...
Yüzümdeki çizgiler benden bihaber.
Uçurtmasını rüzgâra bırakmış çocuk yanım,
Hüzünlü bir köşe başında bekliyor.
Acının dön gel serenatları,
Ay ışığında yankılanıyor.
Kalem elime;
Yüzüm aynaya yabancı...
Nefessizim.
Sonuçsuz, nedensiz.
Senden sonra ben
Ben degilim ben

Oysa insanın bir nedeni olmalı yaşamak için
Benim nedenim ise sana olan hasretim.
İlmek ilmek örülen yokluğun,
Bahtımın kar beyaz yarınlarını,
Siyahın bile ötesine taşıyor.
Saçlarımdan damlayan sulara,
Hâlâ hesap veremiyorum.

Sonra hep sonra dediğim mutluluklarım,
Kapı eşiğinde kırılgan,

Dedim ya sana bu şehir özler seni gitme

Senden sonra ben
Hiç yaşamadım ki ben
Senden sonra ben
Ben degilim ben kimim ben

isimsiz şairden ESMER_34 e hediye edilen şiirdir

Aydoğan Tanrıkol
Kayıt Tarihi : 25.2.2026 12:58:00