Lokma, lokma beni yeyip bitirecek:
Gölgen ve izinden kökleyen simsiyah yokluğun.
Ağrı gibi tüm hayatıma bulaşacak:
Gönlümü sen terk edip oluşan boşluğun.
Var deseler, inanmayacağım,
Dolur deseler, aldırmayacağım,
Damlaya, damlaya kuruyacağım,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta