Lokma, lokma beni yeyip bitirecek:
Gölgen ve izinden kökleyen simsiyah yokluğun.
Ağrı gibi tüm hayatıma bulaşacak:
Gönlümü sen terk edip oluşan boşluğun.
Var deseler, inanmayacağım,
Dolur deseler, aldırmayacağım,
Damlaya, damlaya kuruyacağım,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta