Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güz kokusu sarar tepeleri...
Taşlarda hala taptaze
Ellerinin izi...
Şiirlerinizi kitabınızdan takip etme şansı bulmuştum. (Antalya)
Başarılar diliyorum. Şiir bahçeniz hem tebessüm koksun... Tebrikler...
ne güzel..nedense koyunların kuzulama zamanını anımsattı bana..)) kekikten belkide..tebrikler..sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta