Yorgun martıların hıçkırıkları yankılanır,
Gün gecenin alacakaranlığına esir düşerken.
Meçhul kadının gölgesi dalgalanır yakamozlarda,
Gözyaşlarında lav, dudağında acıklı hüzün türküsü.
Yüreğim çılgın tay kahverengi gözlerinde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ali bey herşey çok güzelde..
şair martıları neden sever..yoksa ezberden bir sevgi mi bu?
şiiri sevdim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta