Sessiz ve karanlık gecenin ardından yazıyorum bu son şiirimi
Yokluğundan arta kalan birkaç damla gözyaşı
Ve yaralı bir yürek bıraktın bende
Gidişinle karanlığa bürünen bir şehir
İhanetinle boynu bükük kaldı kalem kâğıt
Artık seni seviyorum sözünü anlamsız aşk şarkılarından duyarım
Ve küçük bir kız çocuğunun yanağına kondurduğum öpücük
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta