Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ÇOK BEĞENDİM, SEBEP SEN ...
onikkisinde ekimin bagbozumu vardir bizim oralara, dost... siyah uzum yemekten dudaklarimiz al olur, kanimizda kirmizi.. Birde pekmez kaynatirlar, Sirasi parmaklarimiza yapisir, dökülür bal damlasi gibi dudaklar dudaklara...
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta