Yeryüzündeki tüm okyanusların suyu seninle korlanmis yüreğimin yangınını söndürmeye yetmez!... demişti... Ayaz bir Ankara sabahının ilk ışıklarında... Dusunmeden ekledi hemen... bu şehre kış yakışıyor! aslında en çok da kış ortasında sen... icimi ısıtan sen... bilmiyordun aslında bu şehre kış ı yakıştırmam sadece senden... ve bu şehre kış yakışıyordu, herseye ragmen...gri mecburiyetinde bir kentin siyaha gri olma şansı tanıyan beyazdın ve olmaz ise olmazdın... Ankara ya kış yakışıyordu en çok da sen ...
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta