Senden Özür Diliyorum. Şiiri - Hakan Kaa ...

Sözler düştü bu gece yine.
Seni sevmenin doruklarında bıraktım yüreğimi.
Sen, bana huzuru getiren ilk yaz gecesinin
mutluluk simgesiydin.

Ben yalnız bir adamım.
Kimsem olmadı bu zamana kadar.
Derdime ortak olacak bir dostu,
tek bir mutluluğu bile bulamadım.

Ta ki gözlerine düşene kadar...

Merhametsiz değildi dünya;
onu kötü yapan insanlar vardı.
Evler vardı;
kimisi kardan beyaz,
kimisi aldan kırmızı.

Zihin yorgunluğuma teslim ettim kalbimi.
Ne çok kırdım, haberli habersiz,
o narin, o naif yüreğini.

Senden özür dilerim.

Hayat bana, geç olmadan,
bir şey daha öğretti kadınım.

Mutluluğun resmini belki çizemem;
ama anlat deseler,
ezberlediğim suretinin her zerresini
günlerce, aylarca,
belki yıllarca anlatırım.

Seni hiç bıkmadan,
hiç susmadan...

Şimdi hasret ve vuslata kaldık seninle.
Gözlerimi kör eyledim yoluna.
Sitemlerim sahipsiz,
sözlerim artık eksik kalıyor.

Yazdığım şiirler,
senden sonra artık
mutlu sonla bitmiyor.

Kırdığım her şeyden,
gözlerindeki soluk perdeden,
en çok da o naif kalbinden
özür diliyorum.

İnsan, elindekileri yitirince
daha çok anlıyor her şeyi.

Bana yakıştırmadığın yalan sözlerin
zindanında vuruldum ben,
"dost" dediklerimden.

Her zaman dediğin gibi:

"Ben sana yeterim,
kimseye ihtiyacın yok."

Kimseyi kırmamak çabasında koşarken,
seni kırdığımı unutmuşum sevdiğim.

Senden özür diliyorum.

Senden çok özür diliyorum.

Çünkü seni çok seviyorum.

Seni seviyorum...