Senden ötürü bu bitimsiz akşamlar,
Geceyi bağlayan noktasıdır,karanlığıdır.
Ötesi olmayan siyahi gözlerin.
Nefesin ucundaki nefretin başlangıcıdır.
Ellerinde bir başkadır kuruyup giden,
Sayfalar dolusu acının kırıntılarıdır eksilen;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta