Çaresiz bu gönül çile çekerim
Gamları biçerim hüzün ekerim
Umutsuz yönlere döner tekerim
...Ayak doğru gider diz feryat eder
...İşte ben böyleyim senden ne haber
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Nermin Hanım, çok nefis bir şiir olmuş. Tebrikler. tam puan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta