Senden konuşmuyorum yalnız kalmadıkça
Benimle değil bedenim sensiz oldukça
Sensizliği suçluyorum, gitme diyemeyen benken
Bensizliğini kutluyorsun sense, kalmayan senken
Yapamadıklarımız ve yaptıklarımızı tartıyorum
Kesenin bir tarafı hep ağır basıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta