Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yaşama bağlıyor beni
Vuslata doğru uçuşup giden yılların yalnızlığı,
Ölümün gölgesinden uzakta…
Ve
Yaşam yolculuğunda
Hüznün koynunda büyüyen sevgimiz…
nefis kalemine sağlık.
saygılarımla
çok güzeldi....tebriklerimle............
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta