Bir hoşcakal bırakıpta gidiyorsun şimdi
Tepenin yamacına çöküp, izlerken seni
Ne kelâmım var ne de nefesimin sesi
Sabra bulan ey gönlüm! yokmuş çaresi
Bir sızı var şuramda senden armağan
Sır gibi saklıyorum derinlerde bir yerde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta