Gitmiş olman gerçeğiyle kaçıncı sabah uyanıyorum bilmiyorum
Zamanın artık sayılamayan yerindeyim
Ne günlerin adını anmak istiyorum, ne de gecelerin tarihini
Çünkü her şey, senin yokluğuna doğru bükülüyor
Dışarıda insanlar gülüyor, yürüyüş yapıyor, kahvelerini yudumluyor
Oysa ben
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta