Bir yerlerde nefes alıyorsun ya, dünya gülümsüyor bana sırf bu yüzden
Ve beni bana rağmen yok sayabiliyorsun ya, vicdanım gülümsüyor sana sırf bu yüzden
Hala kımıldayamadım evet ve bilesin ki sen vardın sebep... kendimi düşündüm belki de ilk kez ve sonsuz yollara çıkamadım iyileşmeden... kalbim gülümsüyor sana sırf bu yüzden
Dağ, taş, güneş ve ay şavkından suretini seriyorken önüme ve her özleyiş açıyorken yara yüreğimde...
Varlığın gülümsüyor bana en içten.
Devrim Tülay
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta