Ne güzel diyorum hayat ve ölüm peşim sıra.
Acımıyorum yitmeme yaşarken.
Ne olsa olsun, önümüz bahar.
Yok toprak kabul eder nasıl olsa, diyorum.
Nazar boncuğum da yok artık,
Değerse değsin kem gözler.
Yitecek ne kaldı ki benden...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta