Sıkıntılarını yalnız başına göğüslemeye çalışırken kim bilir ne fırtınalar kopuyordur içinde
Kimseyi üzmemek için üzülüyor, kahroluyorsundur
Yapma bunu; biraz da kendini düşün
Senden başka sen yok
Herkesten önce, sana sen lazımsın
Bir de, seni senden çok seven; düşünen; özleyen; değer veren
Çünkü; sen her şeyin en iyisine, en güzeline layıksın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta