I-
Çobanıl ezgilerin çocuklarıydık
tüm kasıntısı bizeydi yokuşların
Sen yağacak zamanı bilmezdin
ben şemsiye açacak.
Ne zaman döllendi aşerdiğimiz sevda? ..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ilginç ve zor bir şiir..özgün bir tarz ve çarpıcı anlatıma sahip.. ama şiir tadında bir şiir. kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta