28 Kasım 2007, Trabzon
Varsa bu dünyada kalmama sebep sendedir,
Beni bu denli övgü ve rütbeye çıkaran sendedir.
O gün bu gündür dünya-alem nedir bilmezem,
Bildiğim bütün şeylerin tamamı sendedir.
O gözler ki; bir boncuk gibi akıp giderken,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta