Kolay değil demiştim hasretle muhabbete oturmak.
Kolay değil demiştim demler sofrasından sağlam kalkmak.
Şimdi yalnızlığın sarp yokuşu ne kadar da çileliymiş,
Ayrılığın sorgusu ne kadar da çetinmiş,
Sende gör, sende yaşa!
Sevdayı kelepçe takıp zamana hapsedince,
Sevgilinin bukleli saçlarını tel tel dökünce,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Yaşadım. Ben özellikle yaşatmadım. Onu bekledim, umutsuzca. Ona çok güvenirken, özellikle yaşattığını anladığımda ona güvenen kalbimin yaraları kaldı. Vücudumda ölümün keşif kolları istila etmeye çalıştı. Ömrüm kalmışsa ona, kalmamışsa toprağa armağan olacak varlığım. En güzel günlerimizde yarım kalıp göçersem, ağlarken acımayıp da hastalığa beni teslim edişinin bedeli onu yakacak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta