Kolay değil demiştim hasretle muhabbete oturmak.
Kolay değil demiştim demler sofrasından sağlam kalkmak.
Şimdi yalnızlığın sarp yokuşu ne kadar da çileliymiş,
Ayrılığın sorgusu ne kadar da çetinmiş,
Sende gör, sende yaşa!
Sevdayı kelepçe takıp zamana hapsedince,
Sevgilinin bukleli saçlarını tel tel dökünce,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Yaşadım. Ben özellikle yaşatmadım. Onu bekledim, umutsuzca. Ona çok güvenirken, özellikle yaşattığını anladığımda ona güvenen kalbimin yaraları kaldı. Vücudumda ölümün keşif kolları istila etmeye çalıştı. Ömrüm kalmışsa ona, kalmamışsa toprağa armağan olacak varlığım. En güzel günlerimizde yarım kalıp göçersem, ağlarken acımayıp da hastalığa beni teslim edişinin bedeli onu yakacak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta