Sende vur rozen
İşe yaramaz bir Taşmıyım
İnsanım ben yaşım biraz olsada
Ehlibeytte kesik bir Başmıyım
Umudum vijdanına kalsada.
Dost hanında bir mey içmeden
Sırat sınavından geçmeden
Evrim gibisini seçmeden,
Kahrolası yürekler sende kalsada.
AyaÄŸına geldim tatlı bir söze,
Bakamadım utandım o güzel göze.
Bir sızı düşünce kimsesiz öze
İnsanım ben insan kader vursada…
Herkes vurdu geçti hırkama
Kızmadım darılmadım hiç bakmadım arkama,
Ferhat gibi merhem bulamadım yarama,
Birde sen vur rozen
Bu garibin yüreÄŸi yalnız olsada.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta