Yağmur yağınca gözlerimden
Hasretin süzülür yanaklarımdan
Delicesine çırpınır arar seni
O kimsesiz serçe yüreğim
Geceler sabah olmaz
Sıkıntılar gün ışığıyle birikir yüreğime
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta