Ey istanbul!
Yırtsam yüreğimi,
İlişirmi sana avazım.
Ben ki;
Ömür yaprakları dökülmüş bir çınar,
Zirvesi de kar, boran.
Ey şehri İstanbul! ..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




beğeniyle okudum....
tebrik ve sevgiler ..
İstanbul sevda şiirleriyle özdeşleşmiş artık... Kaleminizden bu manada güzel bir şiir okudum şairim, tebrikler....
Kimimize ayrılıklar yaşatsa da sevgi kentidir İstanbul.Güzeldi.Saygılarımla.. Muhsin Aktaş
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta