Çok uzaklardasın bir nokta gibi
Umutlarım sana ulaşamıyor
Bazen uzaklar bir adım kadar
Göz açıp kapatıncaya gelebildiğin
Bir düş bir hayali perde sanki
Seni ve sevgini düşünmek
Karanlık geceye doğan ay gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir çalışma,Tam puan gönderiyor başarılar diliyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta