İsteksiz arzularla silikleşiyor zaman
Ayak tabanlarımda birikiyor yorgunluğun kan izleri
Zaman son/y/suzluğun yolculuğunda tüm korkularla cebelleşerek geçiyor
Akıp geçiyor an be an adına ömür diye oturduğumuz sofra
Kan toplayan yorgunluğun içinde
Acıyla bağdaş kurmuş bedenler gibiyiz seninle
Dirayetsiz kuşatmalar silsilesi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta