Dokun bana,
Sadece parmak uçlarınla değil,
ruhunla...
Öyle bir dokun ki,
en derinlerimde hissetmeliyim o ürpermeyi;
Yansın tüm benliğim,
küle dönsün geçmişim,
İçimde tortusuz, sadece sen kalmalısın.
Sil dünyayı gözlerimden,
boşluğa yer kalmasın;
Tut beni uçurumun eşiğinde,
henüz düşmeden tut.
Kenetlensin parmaklarımız,
ellerin ellerimde mühür kalsın.
Sarıl bana,
Hücrelerin usulca kanıma karışsın;
Öyle bir dol ki içime,
zerremde yabancı bir iz kalmasın.
Dokun bana tüm duyularınla,
tenin ötesine geçerek;
Sar sımsıkı, kelimeler sussun, sadece bakışalım, Gözlerin ebediyen gözlerimde kalsın.
Hissettir varlığını,
Mesafeleri aşalım,
bedenin sınırlarını yıkarak.
Ruhun, bir nehir gibi süzülsün ruhuma;
Cisimsiz, zamansız sevişelim geceler boyu.
Erisin iki varlık, tek bir nefes olalım;
Yüreğim, emanet gibi değil, ait olduğu yerde... Yüreğinde kalsın.
Wolf Son
Kayıt Tarihi : 18.8.2022 14:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!