Çekti gitti vicdansız sende git yüreğim
Yapa yalnız kalayım zifiri gecelerde
Gözyaşlarım yoldaşım onsuzluğuma
Beraber ölmektense sende git yüreğim
Akan gözyaşlarım temizler yanaklarıma
Kaparım gözlerimi bakmam uzaklara
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta