biliyorum,
sende bırakıp gideceksin.
tıpkı daha öncekiler gibi.
bir gitarın eskiyen telleri gibi,
eskiyeceğim yüreğinde.
sonbaharda rüzgarlarla savrulup,
yok olan yapraklar gibi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta