Yıldırımlar düşer beynimin her hücresine,
Susar miskin yıldızlar delirircesine.
İsmin diyorum ismin neydi sürmelim?
Aniden nutkum tutulurcasına...
Diz çökmüş mehtap kaynayan ışıklar deryada.
Öpeyim ya gözünden ayrılıgı,
tutuşsun yenıden bedenlerımız ya da
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta