Ne zamandır şiir yazmıyorum
Hep suskun ve küskünüm.
Ne hevesim kalmış yaşamaya,
Ne de bir çiçeği sevip,koklamaya.
Bir yangın var içimde,bilmediğim.
Bir yalnızlık,beynimin merkezinde.
Hüzün ve gözyaşı tek sığındığım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta