Güvercinlerle dost soğuk görünmez bir heykel olmak vardı şimdi
Doğrulara despot umut olmasaydı engel günahlar benimdi
Çıkarmadım sesimi muzip sokağa gücenmesin diye poyraz
Alamazdım gölgemi garip korkağa bir nebze gülseydi pervaz
Felçli balkonların evlatlık kızı gibi sardı bembeyaz elyaf
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta