Mustafa Düzgünman'la Paul Signac karşımda duruyor,
Gecenin sessizliğini suskunluk dolduruyor.
Onlar renk aldılar, renk sattılar,
İçine de kokularını kattılar.
Mustafa Düzgünman'la Paul Signac karşımda oturuyor,
Gözlerimden girip, beynimi dolduruyor.
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta