gözlerimde biriken yaşlar
akarken sokağın mazgallarına
bir serçe yıkanmaya başlar
buz gibi yalnızlığımda
Ben küçük beyaz bir balığım
Ufacık bedenimle okyanuslara sığamadım
Kocaman ruhumla başka mavilere uzandım
Ben bir deli sevdayım zincire vurulamadım
Bir ateşli türkü oldum dilden dile dolaştım
Kumsaldaki ayak izlerimiz gibi
Silinmiş masumiyetimiz
Karanlık doğmuş güneş
Doğduğumuz yerden
Batıvermiş düşlerimiz.
Böyle sert esmemeliydi rüzgarı terk edişinin
Böyle kopmamalıydı elin elimden
Titriyor içimde nefesi kış güneşinin
Ölüyor gözlerimde ateşi ilk sevmenin
Oyuncaksız çocuklar büyüyor içimde
Paramparça düşlerinde
Kırık dökük kalpleriyle
Gemiler yapıyorlar
Simsiyah denizlere..
Bedenim kocaman bir boşluk sanki
Mevsim sonbahar, gözyaşımın hasat vakti
Mısralar yankılanırken uçurumunda
Varlığım yokluğun ta kendisi...
Yaşamak mı, artık yarınlarım yok
Mutluluk mu, bir sebep yok
Kaybolmayı seçtim gözyaşlarımda
Affet sevdiğim savaşacak gücüm yok!
Elimi eteğimi çekiyorum hayattan
Nasıl oluyor da bazen
Bir deniz sığarken gözlerine
Bazen de yağmurlu günde
Bir damla bulunmuyor...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!