Seni dinlerken kanatlanır kalbimin hüzünleri.
Gün batarken gözlerindeki gölgeyi görürüm;
Hüzünlerime eş olan.
Sonra doğar saçlarında o kimsenin bilmediği güneş.
Koklarım avuçlarımda gözlerine benzeyen gülleri,
Yaz ateşi gibi yakar doğduğum memleketi.
Gönlümden ne zaman “unutmak” geçse;
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta