Kederlenme gönül, her çiçek bir tohum açar
Unutulmaz dediğin acılar, gün gelir hesap sorar
Düşmüşüm bir sevdanın peşine, başka yar bilmem
Acılarım sonbahardır, yapraklar düşse üzerime,
Gizlenemem
Ümitlerim köprü, sen yolcu, ben hancı
Hangi demin mateminde hüsran, bana düşen acı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta