Dünya, balçıktan yapılmış bir zamanın içinde erirken,
ben istasyonun unutulmuş gölge bankında oturuyorum.
Gökyüzü, yarık telaşlı mürekkep denizi gibi açılmış.
Akşam omuzlarıma külleşen yıldız tüyleri gibi yapışıyordu.
Bir sokak lambası vardı,
ışığını değil,
sessizliğin kristal kanatlarını damlatıyordu yere.
Bir türkü yak...
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında
Devamını Oku
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta