SEN YOKTUN
Aşkımın çöl pınarıydın,
Ama sen yoktun.
Yüreğime düşen kordun,
Söndürmekte geciktin.
Kurumuş bir tutam ottum,
Yağmur oldun, yağdın üstüme.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




biraz daha imgesel ağırlık versen çok daha güzel olabilirdi selamlar
Turhan Toy
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta