Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yüreğimin başkentinin ayazında kar,
Bilenler bilir;
Ankara da aşk bir bambaşka,
Değil mi ama?
Hele bir de âşıksan, hele bir de şairsen böyle,
Yazmasın da ne yapsın o adam gibi kalem tutan eller...
İşte bu da sevgili komşuma 'sevdanın başkenti' saydığım şehrin kızından...
Yüreğine sağlık, ömrüne bereket...
Nicelerine inşaAllah...
Gözlerimde hala bir sen’im var,
Söyleyin artık, dönsün bana o yar!
Yüreğimde yanıp durmasın bu har,
Sökülsün şafaklar, geliversin en tezinden bahar!
Kalma öyle uzaklarımda, dön de yüreğine sar,
Biliyorum ki, gelişine sayılacak bu kaçıncı bahar!
Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta