Sen yoksun
kaldırımlarına yağmur düşmüyor bu kentin
hüzünler damlıyor yüreğimden
yer gök yüzünü asıyor
sensizlik şehrinin
hüzünle boyanmış gecesini yaşıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Sen Yoksun' hüzünlü bir sevda şiiri. Güzel, ruha işleyici, duyguları güzel ifade eden imgelerle süslü. Tebrik ediyor, başarınızın devamını diliyorum. Enver Özçağlayan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta