Sen Yokken Şiiri - Yusuf Kazak

Yankısını duyuyorum sesimin konuşmadan
Kalbim seni haykırırken
Varlıklar arıyorum yokluğun tünellerinde
Senden dökülenleri arıyorum sen olmadan
Kokunu alıyorum daha çiçekler açmamışken
Yeşil bulutlara konuyorum kışın ortasında
Uykudayken rüzgar, esintilerini hissediyorum
Sen yokken seni yaşıyorum iliklerime kadar
Resmini çiziyorum olmayan tuvallere
Rengini seçiyorum umutsuz karanlığın ardında
Seninle konuşuyorum, dilin mırıldanmadığı halde
Seni soruyorum ormana at süren ulaklara
Güvercinler bile getirmezken haberlerini
Seni yaşıyorum, saçlarımda nefesin olmadan
Seni seviyorum, seni sevmeden…