Gecenin bir vaktinde, hüzün çöktü gözlerime
Yüreğimi yetim bıraktığından beri, umutla bakıyorum doğan güneşe
Bir sigara yakıyorum, her aklıma geldiğinde
Birde gözlerim gözlerine dalıyor, seni her özlediğimde
Sen yokken; seni daha bir çok seviyorum, sen bilmesemde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Millet olarak bizler aşkı sevgiyi daha yoğun yaşıyoruz
Aşırı bağlılık gösteriyoruz
Bu yüzden ayrılıklar daha büyük acı bırakıyor
ve hatta şiddetli vakalar yaşanıyor
Aşırı bir öldüm bittim durumuna düşüyoruz
Hani arabesk cinsinden
İlla birilerine tutunacağız, olmadı
Yokluğa bile acayip tutunuyoruz
Hayır kelimesi zaten rajona ters ya
Öldüresiye seviyoruz
Çalışmanız beni sürükledi galiba
Emeğe yüreğe sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta