Sen yokken bile hep sana sarıldım.
Geceyi aydınlatan yıldızlarda.
Sessiz esen rüzgarlarda.
Seni seviyorum diye kulağına fısıldayışın gelir aklıma.
Bir tebessüm alıyor ağlarken yanağımdaki gamzem.
Dalgaların kumları döver gibi çıkardığı sesi dinliyorum sen yokken,
konuşur oldum şimdilerde kendi kendime bazen kavga ediyoruz bazen gülüyoruz sonrasında kafamı kaldırıp baktığımda senin yansımanı görüyorum ardımda,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta