Senli Bir Ömür Şiiri - Sûzi Kalp

Sen,
Yıllar sonra âşık olduğum,
Ansızın karşıma çıkan,
Belki de en kırık, en sessiz anımda...
Neydi seni bana çeken, bilmiyorum hâlâ.
Bir an, solumda buldum seni,
Yoluma yol, kalbime anlam oldun gizlice.
Seninleydim... sanki ruhum bedenimden çıkmıştı,
Ama ilk kez bu kadar yaşıyordum içten, derinden.
Sen,
En sevdiğin meyveye bile anlam katansın,
Sen bir hayaldin; kokun, tenin, bakışın…
Her şey düş gibiydi belki ama
Özlemin gerçekti, yakıcıydı, suskundu.
Sen,
Gecelerimi yıldız gibi parlatansın,
Nefesime nefes,
Kalbime baharsın,
Gelişinle çoğaldım, gidişinle yok olurum...
Sen,
Bundan sonraki hayatımda var olmanı istediğim
Tek gerçeğimsin…
Bunu bütün benliğimle,
Ruhumla,
Her zerremle, hücremle,
Tepeden tırnağa istiyorum.
Senli bir ömrü,
Senden geçmeden yaşamak istemiyorum.
Sen benim için Paris’sin, beni seçerek
Savaşı başlatan, kalbimde yankılanan...
Sen Eros’sun, attığın okla
Beni kalbine bağlayan,
Her dokunuşunla büyüleyen,
Aşkla sarmalayan, hayatı anlamlandıran...
Sen Adonis’sin,
Ben Afrodit olamasam da,
Yine de yanındayım,
En saf halimle burada...
Sen Pygmalion’sun,
Bense ellerinle şekillenen,
Bir heykel gibi hayat bulan,
Aşkınla var olan, seni bekleyen...
Sen Osiris’sin,
Ben İsis,
Seni yeniden hayata bağlamaya çalışan,
Ölümsüz aşkın gücüyle her zaman...
Sen Tristan,
Ben Isol,
Tüm acıları göze alan,
Sevdayla yanıp tutuşan iki yürek...
Sen Krishna’sın, beni sesinle büyüleyen,
Ruhumda dans ettiren, kalbimi çalan sevgilim...
Sen Kerem’sin, imkânsız için yollara düşen,
Hasretle yanıp, sevgiyi dağlara düşüren...
Sen Siyabend’sin,
Aşkı için isyankar,
Dağları delen, nehirleri aşan,
Yüreğinle beni sarsan...
Sen Zembîlfiroş’sun,
Aşkın yükünü omuzlarda taşıyan, yollara salan.
Uğruna her şeyi göze aldıran...
Sen Evdî’sin,
Aşkı için savaşan,
Yürekten cesur, yılmaz bir kahraman,
Ben ise o sevdaya inanan...
Sen Mem’sin, ben Zîn,
Ayrılıkla sınanmış, aşkla dirilen iki yemin…
Zindan olsa da dünya,
Ben seninle çürümeye razı olan yâr...
Sen,
Adını ezberlediğim dualarımın arasında
Nefesim oldun, susarken bile seni söyledim,
Belki bir efsane değiliz
Ama ben seninle tamamım,
Sen olmasan da içimde hep varsın...
Sen,
Göremediğim gözlerinde bir orman gibi derinleşen içim,
Kayboluyorum ama korkmuyorum çünkü senin içindeyim.
Sen,
Kalbimi elinde tutan,
Susuşunla içimi okuyan...
Sen, sensin...
Ben, sen de kaybolan senim...