Sessizliğinle hüzünlerimi dağ yaptın,
Ben kendimi güçlü bilirdim, aciz kaldım.
Hasret odunla beni sen yaktın,
Ben yanarım derdim, yangınların ortasında kaldım.
Yıkılmaz çınardım, sen yokluğunla beni yıktın,
Güçlü değilmişimi sensizliğinle beni tarumar yaptın.
Gidişinle beni el kapısına muhtaç bıraktın,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta