Anne küçük kızın geldi çok yorgun kızını çok kırdılar üzdüler acımadılar anne...
Sen yanımda olsaydın kimse üzüp kırmazdı karanlığa atmazdı ışığımı söndürmezdi...
Beni niye doğurdun anne insanların yükünü çekmem içinmi kırılıp üzülmem için mi...
Bir yaprak gibi ordan oraya savruluyorum ne gidebiliyorum nede kalabiliyorum...
Evim neresi onu bile bilmiyorum needeyim kimleyim napıyorum kestiremiyorum...
Sanki anne ben deliyorum yada aklımı yitirdim zamanı saati hangi gün bilmiyorum...
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta