Anne küçük kızın geldi çok yorgun kızını çok kırdılar üzdüler acımadılar anne...
Sen yanımda olsaydın kimse üzüp kırmazdı karanlığa atmazdı ışığımı söndürmezdi...
Beni niye doğurdun anne insanların yükünü çekmem içinmi kırılıp üzülmem için mi...
Bir yaprak gibi ordan oraya savruluyorum ne gidebiliyorum nede kalabiliyorum...
Evim neresi onu bile bilmiyorum needeyim kimleyim napıyorum kestiremiyorum...
Sanki anne ben deliyorum yada aklımı yitirdim zamanı saati hangi gün bilmiyorum...
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta